Kalendarz z 1780 r tanecznym krokiem w historie

Tanecznym krokiem w historię

Arsenał Varia Leave a Comment

Kalendarz z 1780 r.

Chawton House

Ann Cockerton and David Paget

Wielka Brytania może poszczycić się połączeniem towarzystw tańca dawnego i wydarzeń, które przywracają do życia wygląd, atmosferę i muzykę z początków XIX wieku. Adaptacje kinowe i telewizyjne książek Jane Austen (takich jak „Duma i uprzedzenie”, „Rozważna i romantyczna”, czy „Emma”) rozpalają wyobraźnię i owocują licznymi balami w stylu z tego okresu, zwanym Regency, czyli stylem Regencji[1]. Wraz z nadchodzącą dwusetną rocznicą stu dni Napoleona, która przypadnie na rok 2015, a także wraz z planowanym powtórzeniem sławnego balu księżnej Richmond (na którym bawili się oficerowie i ich damy w przeddzień bitwy pod Quatre Bras[2]), bale te przyciągają coraz większą grupę rekonstruktorów okresu woje napoleońskich.[3]

Bale w stylu Regency (obejmującym okres od 1800 do 1820 r.) przyciągają entuzjastów z całego świata. Miasto Bath, zachowało z tamtego okresu sale balowe, t.zw. Assembly Rooms, gdzie Jane Austen tańczyła i zbierała swe obserwacje. Assembly Rooms były budowane dla celów towarzyskich. To tam spotykało się, spacerowało, uprawiało hazard, raczyło się alkoholami i oddawało tańcom londyńskie towarzystwo i szlachta.

 

Tanecznym krokiem w historie

Podczas balu – Assembly Room w Bath

Tanecznym krokiem w historie 2

Po balu – Assembly Room w Bath

Największe bale w Bath przyciągają i ponad dwustu uczestników. Aby zapewnić ich płynny przebieg i pozwolić nowo przybyłym to czerpania w pełni radości z tańca, nauki do wieczornych tańców, pobierać można już od rana. Wieczorne tańce, takie jak „Mr Beveridge’s Magot”[4] , „the Duke of Kent’s Waltz”[5], „The Lasses of Portsmouth”[6] czy „Betsy Bell” ćwiczone są przy dźwiękach muzyki pod czujnym okiem wodzireja, zwanego „caller”. Jego rola jest kluczowa dla zapewnienia, że bal odbędzie się z satysfakcją dla wszystkich zgromadzonych. Wodzirej współpracuje z orkiestrą przy opracowaniu listy tańców, ich prowadzeniu i sprawuje ogólną pieczę nad przebiegiem balu. Wodzirej dba o równowagę między bardziej i mniej doświadczonymi tancerzami, którzy chcieliby się uczyć z pożytkiem dla balu.

Pomniejsze bale odbywają się również w historycznych rezydencjach takich jak należący niegdyś do rodziny Austen, Chawton House, czy Cannon Hall w hrabstwie York. Tam, miejscowe towarzystwa tańca dawnego i grupy rekonstrukcji historycznej stały się spiritus movens przedsięwzięcia. Miejscowe bale, zwane w tamtym okresie „Assembly”, jakkolwiek niewielkie, pozwalają na zachowanie lokalnych tradycji tanecznych z czasów Jane Austen. Stanowiły wówczas ważny punkt kalendarza towarzyskiego. Bez nich, w długie zimowe wieczory sąsiedzi nie mogliby spędzać inaczej czasu, aniżeli tylko w skromniejszych wzajemnych wizytach. Bale stwarzały możliwość by poplotkować, oddać się tańcom, flirtowi i ogólnej zabawie. O ile większe bale w miastach takich Bath, Exeter, czy Londyn podlegały ścisłej etykiecie, o tyle lokalne bale były raczej zgromadzeniem bliskich znajomych i przyjaciół.

 

Cannon Hall, hrabstwo York

Cannon Hall, hrabstwo York (zdjęcie z Wikimedia Commons)

 

Z czasem coraz większa grupa rekonstruktorów zaczęła uczestniczyć w rozlicznych balach na terenie Wielkiej Brytanii. Ich uczestnictwo przyczyniło się wybitnie do popularyzacji oraz zwiększenia ilości tego rodzaju przedsięwzięć, tak na wyspach, jak i na kontynencie. Tancerze historyczni, z radością dzielą się swoją wiedzą i umiejętnościami z pasjonatami historii, przyczyniając się w ten sposób do wspólnego zachowania tradycji. Oficerowie i sztab zdobywają zaś nowe umiejętności, wzbogacając w ten sposób rekonstrukcję historyczną. Jedynym wymogiem uczestnictwa dla nowo przybyłych jest pamiętanie, która strona jest lewa, a która prawa, by uniknąć chaosu i znaczącego refrenu „Other way Sir, other way”, „Nie w tą stronę, w drugą proszę Szanownego Pana” .

 

Tanecznym krokiem w historie 3


Więcej o tańcach historycznych w Wielkiej Brytanii, muzyce i krokach z tego okresu znaleźć można na stronach:

 

Instruktarz tańca oraz kalendarz wydarzeń:

http://ellisrogers.webspace.virginmedia.com/quadrille%20club.htm

Stuart Marsden: nauczyciel tańca:

http://www.thedancingmaster.co.uk/home.html

Repozytorium tańców:

http://regencydances.org/dancelist.php

Tańce opisane w artykule:

Bal u księżnej Richmod w filmie Sergieja Bondarczuka, „WATERLOO”

Content not available.
Please allow cookies by clicking Accept on the banner

„Mr Beveridge’s Magot”

Content not available.
Please allow cookies by clicking Accept on the banner

„The Lasses of Portsmouth”

Content not available.
Please allow cookies by clicking Accept on the banner

 

 


[1] „w Anglii w czasach regencji późniejszego Jerzego IV; w architekturze — formy klasycystyczne, neogotyckie i orientalne; w meblarstwie i dekoracji wnętrz — eklektyzm łączący elementy rodzime z zapożyczeniami wschodnimi.” Encyklopedia PWN: http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/4011721/regencji-styl.html

[2] Czytelnicy strony Arsenału mogą przeczytać o bitwie pod Quatre Bras w artykule Marcina Piontka, pt. Ostatnia szarża

[3] Bal ten otwiera film „Waterloo” Sergieja Bonadarczuka z 1970 roku ( http://www.imdb.com/title/tt0066549/ )

Content not available.
Please allow cookies by clicking Accept on the banner