Kalendarz z 1780 r. Tanecznym krokiem w historię

Tanecznym krokiem w historię

Arsenał Varia 0 Komentarzy

Kalendarz z 1780 r.

Chawton House

Ann Cockerton and David Paget

Wielka Brytania może poszczycić się połączeniem towarzystw tańca dawnego i wydarzeń, które przywracają do życia wygląd, atmosferę i muzykę z początków XIX wieku. Adaptacje kinowe i telewizyjne książek Jane Austen (takich jak „Duma i uprzedzenie”, „Rozważna i romantyczna”, czy „Emma”) rozpalają wyobraźnię i owocują licznymi balami w stylu z tego okresu, zwanym Regency, czyli stylem Regencji[1]. Wraz z nadchodzącą dwusetną rocznicą stu dni Napoleona, która przypadnie na rok 2015, a także wraz z planowanym powtórzeniem sławnego balu księżnej Richmond (na którym bawili się oficerowie i ich damy w przeddzień bitwy pod Quatre Bras[2]), bale te przyciągają coraz większą grupę rekonstruktorów okresu woje napoleońskich.[3]

Bale w stylu Regency (obejmującym okres od 1800 do 1820 r.) przyciągają entuzjastów z całego świata. Miasto Bath, zachowało z tamtego okresu sale balowe, t.zw. Assembly Rooms, gdzie Jane Austen tańczyła i zbierała swe obserwacje. Assembly Rooms były budowane dla celów towarzyskich. To tam spotykało się, spacerowało, uprawiało hazard, raczyło się alkoholami i oddawało tańcom londyńskie towarzystwo i szlachta.

 

Podczas balu – Assembly Room w Bath

Po balu – Assembly Room w Bath

Największe bale w Bath przyciągają i ponad dwustu uczestników. Aby zapewnić ich płynny przebieg i pozwolić nowo przybyłym to czerpania w pełni radości z tańca, nauki do wieczornych tańców, pobierać można już od rana. Wieczorne tańce, takie jak „Mr Beveridge’s Magot”[4] , „the Duke of Kent’s Waltz”[5], „The Lasses of Portsmouth”[6] czy „Betsy Bell” ćwiczone są przy dźwiękach muzyki pod czujnym okiem wodzireja, zwanego „caller”. Jego rola jest kluczowa dla zapewnienia, że bal odbędzie się z satysfakcją dla wszystkich zgromadzonych. Wodzirej współpracuje z orkiestrą przy opracowaniu listy tańców, ich prowadzeniu i sprawuje ogólną pieczę nad przebiegiem balu. Wodzirej dba o równowagę między bardziej i mniej doświadczonymi tancerzami, którzy chcieliby się uczyć z pożytkiem dla balu.

Pomniejsze bale odbywają się również w historycznych rezydencjach takich jak należący niegdyś do rodziny Austen, Chawton House, czy Cannon Hall w hrabstwie York. Tam, miejscowe towarzystwa tańca dawnego i grupy rekonstrukcji historycznej stały się spiritus movens przedsięwzięcia. Miejscowe bale, zwane w tamtym okresie „Assembly”, jakkolwiek niewielkie, pozwalają na zachowanie lokalnych tradycji tanecznych z czasów Jane Austen. Stanowiły wówczas ważny punkt kalendarza towarzyskiego. Bez nich, w długie zimowe wieczory sąsiedzi nie mogliby spędzać inaczej czasu, aniżeli tylko w skromniejszych wzajemnych wizytach. Bale stwarzały możliwość by poplotkować, oddać się tańcom, flirtowi i ogólnej zabawie. O ile większe bale w miastach takich Bath, Exeter, czy Londyn podlegały ścisłej etykiecie, o tyle lokalne bale były raczej zgromadzeniem bliskich znajomych i przyjaciół.

 

Cannon Hall, hrabstwo York

Cannon Hall, hrabstwo York (zdjęcie z Wikimedia Commons)

 

Z czasem coraz większa grupa rekonstruktorów zaczęła uczestniczyć w rozlicznych balach na terenie Wielkiej Brytanii. Ich uczestnictwo przyczyniło się wybitnie do popularyzacji oraz zwiększenia ilości tego rodzaju przedsięwzięć, tak na wyspach, jak i na kontynencie. Tancerze historyczni, z radością dzielą się swoją wiedzą i umiejętnościami z pasjonatami historii, przyczyniając się w ten sposób do wspólnego zachowania tradycji. Oficerowie i sztab zdobywają zaś nowe umiejętności, wzbogacając w ten sposób rekonstrukcję historyczną. Jedynym wymogiem uczestnictwa dla nowo przybyłych jest pamiętanie, która strona jest lewa, a która prawa, by uniknąć chaosu i znaczącego refrenu „Other way Sir, other way”, „Nie w tą stronę, w drugą proszę Szanownego Pana” .

 


Więcej o tańcach historycznych w Wielkiej Brytanii, muzyce i krokach z tego okresu znaleźć można na stronach:

 

Instruktarz tańca oraz kalendarz wydarzeń:

http://ellisrogers.webspace.virginmedia.com/quadrille%20club.htm

Stuart Marsden: nauczyciel tańca:

http://www.thedancingmaster.co.uk/home.html

Repozytorium tańców:

http://regencydances.org/dancelist.php

Tańce opisane w artykule:

Bal u księżnej Richmod w filmie Sergieja Bondarczuka, „WATERLOO”

„Mr Beveridge’s Magot”

„The Lasses of Portsmouth”

 

 


[1] „w Anglii w czasach regencji późniejszego Jerzego IV; w architekturze — formy klasycystyczne, neogotyckie i orientalne; w meblarstwie i dekoracji wnętrz — eklektyzm łączący elementy rodzime z zapożyczeniami wschodnimi.” Encyklopedia PWN: http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/4011721/regencji-styl.html

[2] Czytelnicy strony Arsenału mogą przeczytać o bitwie pod Quatre Bras w artykule Marcina Piontka, pt. Ostatnia szarża

[3] Bal ten otwiera film „Waterloo” Sergieja Bonadarczuka z 1970 roku ( http://www.imdb.com/title/tt0066549/ )