Skład osobowy pułku szwoleżerów gwardii

Skład osobowy pułku szwoleżerów gwardii

Arsenał Historia 0 Komentarzy

JOB

Wincenty Krasiński

Z pułku szwoleżerów gwardii wywodziło się szereg późniejszych oficerów, w tym generałów okresu wojen napoleońskich i powstania listopadowego. Jak przypominał Józef Załuski w ” Wspomnienia o pułku lekkokonnym polskim gwardyi Napoleona I, przez cały czas od zawiązania pułku w roku 1807, aż do końca w roku 1814.”:

„Z (…) ochotników złożony był pułk gwardyi polskiej. Nie nam sądzić, z jakich powodów utworzył go Napoleon; ale i panu Thiersowi — aczkolwiek ex-ministrowi, mówcy i pisarzowi głośnemu, nie jest dano orzekać: że Napoleon zwerbował sobie pułczek w Warszawie, dla pokazania Paryźanom kurtek i czapek polskich.

Pułk nasz był złożony nietylko z ochotników, ale z kwiatu młodzieży całego kraju; dość jest przejrzeć pobieżnie nazwiska, które nam się nawet w tym szczupłym artykule nasuną, żeby się przekonać, iż ten pułk nie składał się z synów kraju, który zwano Prusami południowemi, ale że złożony był z młodzieży przybywającej od Czarnego i Bałtyckiego morza, od Dniepru i od Karpat, słowem, ze wszystkich zakątków dawnej Polski. Byli to po największej części studenci, ale i wiele było takich, co w obcych wojskach naukę i doświadczenie wojskowe pobierali; byli to  w ogólności tacy, którzy nie dla utworu księstwa warszawskiego domy ojcowskie opuścili, lecz byli ożywieni tym duchem, jakim tchnie dekret rady administracyjnej, rządu zawiązanego w Warszawie.

Istotnie pułk ten, był rodzajem reprezentacyi krajowej przy Napoleonie, mającej połączyć cnoty odziedziczone z wykształceniem jakiego położyły zaród komisya edukacyjna i sejm czteroletni, a które miał uzupełnić twórca kodeksu ustawy dla kraju. Dla tego w pułku naszym nie znano innej różnicy między towarzyszami broni, tylko tę, jaką daje: odznaczenie, zasługa, zdatność, nauka; lubo w sztabie pułku nie było księdza kapelana, nie brakowało na uczuciach religijnych, jakie kto przyniósł z rodzinnego domu; zresztą nie pytano się o wyznanie, o ród, o majątek i tym podobne przedziały klas towarzystwa ludzkiego; śpiew ulubiony pułku, zawierał tę zasadę: Wszyscy bracia, bo Polacy, kochajmy się wszyscy razem! — I tak w korpusie oficerów, widziano obok Radziwiłłów, Giedrojciów, Kilińskiego (syn sławnego szewca pułkownika), Kocha i innych synów miasta Warszawy; a w szeregach znaleść można było starozakonnych ożywionych przykładem Berka majora, i Tatarów Mahometanów, których po wyprawie r. 1812 była cała kompania, stanowiąca szwadronik bojowy ubrany po tatarsku.”

Niżej zamieszczamy kolekcję portretów szwoleżerów, oraz osób ściśle związanych z historią pułku, które to portrety w zamyśle otwierać mają prace nad przybliżeniem historii jednostki, roboczo nazwane projektem „Szwoleżer”. Wszystkich, którzy dysponują portretami i biografiami weteranów pułku, lub innymi materiałami z historii jednostki, a chcieliby się nimi podzielić, zapraszamy i prosimy o kontakt.