Pulk lekkokonny polski gwardji

PUŁK LEKKOKONNY POLSKI GWARDJI

szwoleżer Barwa i broń Leave a Comment

PUŁK LEKKOKONNY POLSKI GWARDJI

Mundur szwoleżerów

Umundurowanie żołnierzy pułku uregulowano mocą dekretu tworzącego Pułk Lekkokonny Gwardii. Mundur swym krojem i kolorystyką nawiązywał do tradycji Kawalerii narodowej okresu I-ej Rzeczypospolitej (patrz też: „Rekonstrukcja munduru towarzysza Kawalerii Narodowej Koronnej z lat 1791-1794” ).

Mundur dzielił się na wielki i paradny dla szeregowców, w wersji oficerskiej dochodziły jeszcze dodatkowe dwa warianty munduru paradnego: wielki- z kurtką kroju polskiego, oraz mały- z frakiem na modłę francuską. Mundur wielki szwoleżera to kurtka granatowa z kołnierzem, wyłogami i mankietami karmazynowymi. Wyłogi obszyte były srebrną taśmą.
Do tego dochodziły granatowe rajtuzy podszyte skórą z pojedynczym karmazynowym lampasem. Czapka szwoleżerska karmazynowa, z przodu blacha „półsłońce” z koroną nad literą N. Z boku czapki „kokarda franków” a na niej krzyż konfederatów barskich.

Czapka szwolezera front Czapka w pokrowcu pulk lekkokonny polski gwardji

W warunkach polowych wyłogi zapinano, aby chronić je przed wypłowieniem i zanieczyszczeniem. Mundur paradny szwoleżera to ta sama kurtka, zakładano jedynie białe akselbanty i epolet.

Kurtka szwolezera Kurtka szwolezera front

Do czapki przytwierdzano 47 cm(!) kitę z piór kapłonich oraz biały kordon.
Zamiast podszytych skóra rajtuzów na paradę szwoleżer wkładał granatowe spodnie z podwójnym karmazynowym lampasem.

Szwolezerowie na sniegu

Mundur szwoleżera obejmował również biały płaszcz, woskowany pokrowiec zakładany na czapkę w niepogodę i w warunkach polowych, furażerkę granatowy lejbik i białe płócienne rajtuzy tego samego kroju jak te podszyte skórą stosowane przy mundurze wielkim.

Trebacz szwolezerow Trebacz szwolezerow 2

Trębacze szwoleżerów oczywiście nie mogli być „gorsi” i ich mundur także był niezwykle bogaty. W latach 1807-10 mundur paradny trębacza zwierał karmazynową kurtkę z białymi wyłogami, mankietami i kołnierzem oraz karmazynowe spodnie z podwójnym białym lampasem. W mundurze wielkim spodnie były zamieniane na granatowe rajtuzy.
W latach 1810-14 mundur wielki miał kolor niebieski z karmazynowymi wyłogami, mankietami i kołnierzem oraz z karmazynowym pojedynczym lampasem przy rajtuzach.
Mundur paradny zaś wyglądał następująco: kurtka biała z kołnierzem, mankietami i wyłogami karmazynowymi oraz spodnie karmazynowe z podwójnym białym lampasem.
Czapki białe z obszyciem karmazynowym i z czerwona kitą z białą końcówką.
Wszystkim tym, którzy już mają mętlik w głowie z natłokiem informacji, przypominam, najlepsze przed nami, czyli mundury oficerskie gdzie wodze wyobraźni „panów szlachty” przekroczyły wszelkie granice.

Szwolezer z lanca Szwolezer oficer i szeregowy

Mundur oficerski również dzielił się na wielki i paradny, z tym, że paradny miał dwie wersje, wielką z kurtką kroju polskiego oraz małą, z frakiem na modłę francuską.
Kurtka granatowa z karmazynowymi wyłogami, mankietami i kołnierzem, kołnierz i wyłogi obszyte srebrnym wężykiem. Spodnie karmazynowe z podwójnym srebrnym lampasem. Srebrne są również akselbanty, epolety, kordy do czapki.
Na początku istnienia pułku mundur paradny był też w wersji białej z karmazynowymi wykończeniami, jednak gdy przekonano się, że oficerowie spędzać będą więcej czasu w polu niż na paryskich salonach, zrezygnowano z tego wariantu.
Do fraka noszono jako nakrycie głowy „konfederatkę” karmazynową z miękkiego sukna, obszytą czarnym barankiem.
Rogatywka oficerska miała blachę złoconą, zaś krzyż konfederatów srebrny.
Kita była z piór czaplich.
Oprócz tego były jeszcze mundury wyjściowe i balowe. Jako nakrycie głowy używano do nich kapelusza stosowanego, do munduru balowego zamiast szabli noszono szpadę.

Szwolezer sierzant Szwolezerowie

Pasy główne wykonane były ze skóry białej, bielonej. Klamry mosiężne z orłem cesarskim, u szeregowców na pasie była także żabka na bagnet. Ładownica ze skóry czarnej z białym pasem, na niej zaś orzeł cesarski. Pas do ładownicy oficerskiej obszywany był czerwoną „marokańską „ skórą.
Szable początkowo pruskie, potem zamienione na francuskie takie jak strzelców konnych gwardii, karabinki kawaleryjskie oraz pistolety pruskie, z czasem wymienione na francuskie.
W 1810 Pułk uzbrojono w lance długości 2,08 m do których mocowano karmazynowo-białe proporczyki. Zmieniono też wtedy nazwę Pułku na szwoleżerów- lansjerów.
Czapraki granatowe obszyte białą taśmą z orłem cesarskim i cyfrą Napoleona w kolorze białym dla szeregowych i trębaczy( czaprak karmazynowy), u oficerów orzeł, cyfra i obszycie srebrne. Końcówki czapraka z cyfrą Napoleona i jego orłem podczas przemarszów „zaginano” aby chronić je przed ubrudzeniem.

Bartek Przybylski

Polish Light Horse Display Team

 

Szwolezer mundur oficera Szwolezer oficer mundur maly Szwolezer mundur wielki Szwolezer epolet Szwolezer oficer w mundurze Czapka szwolezerow Kon szwolezerski