Krótki rys historyczny Kawalerii Narodowej
Kawaleria Narodowa powstała w wyniku przekształcenia szczątków jazdy ciężkiej autoramentu narodowego tj. husarzy i pancernych jakie pozostały po Konfederacji Barskiej. Sejm obradujący w latach 1773 - 1775 oprócz zatwierdzenia traktatów I rozbioru ziem Rzeczypospolitej i utworzenia min. Komisji Edukacji Narodowej dokonał także szeregu reform wojskowych. Jedną z nich było połączenie 85 chorągwi husarskich i pancernych w sile ok. 1700 koni w cztery nowe wielkie jednostki - Brygady Kawalerii Narodowej.

1-sza wielkopolska. Utworzona r. 1776 z chorągwi husarskich i pancernych partji Wielkopolskiej pod nazwą brygady kawalerji narodowej Wielkopolskiej. W końcu 1789 chorągwie tej brygady otrzymują porządkowe numery od 1 do 24 w broni kawalerji narodowej. Stanowiska: Szreńsk, Rypin, Raciąż, Sulmierzyce, Stawiszyn, Pyzdry, Gniezno (1792), Ryczywół, Koło, Pułtusk (1794), Ostrołęka. Komendanci: gen. maj. Stanisław Łuba, 9.XII.1783, starosta stawiszyński, po jego śmierci Damazy Mioduski 26.VI.1790, dymis, 9.VII 1792, Antoni Madaliński 14.VII.1792. Bitwy i potyczki: Szreńsk, Wyszogród, Łowicz, Stara Rawa, Rawa, Inowłódź 21.III,1794, Końskie l.IV., Racławice 4.IV., Szczekociny 6.VI, Końskie 26.VI, Starczyska 29.VI. Obrona Warszawy, Gołków 9.VII, Czerniaków 31.YII, Lachy 19,VIII.

Mundur i oporządzenie Jazdy Narodowej w II połowie XVIII wieku jest mało znany, gdyż końcowy okres historii broni i barwy Pierwszej Rzeczpospolitej przyćmiła Epoka Napoleońska. Istnieje wprawdzie kilkanaście obrazów, gwaszy i rysunków z epoki, ale są to wizerunki dające tylko ogólne wrażenie, a nie szczegółowe informacje o elementach oporządzenia i uzbrojenia, dlatego w tej pracy chciałbym przybliżyć genezę i wygląd ładownic Kawalerii Narodowej i Pułków Straży Przedniej.