Regulamin bezpieczeństwa

  • 5 maja 2006 z 22:46 #2714
    Koroniarz
    Keymaster

    Niniejszym oddaję pod konsultacje wstępny projekt regulaminu bezpieczeństwa stowarzyszenia. Zdajemy sobie sprawę, że wymaga on jeszcze nie mało pracy. Będziemy więc zobowiązani za rzeczowe uwagi i propozycje. Wszystkie rozpatrzymy, najtrafniejsze wykorzystamy. Błędy, które zostana nam wraz z trafnym uzasadnieniem wskazane, usuniemy.

    Wypowiedzi nie na temat będą usuwane w całości lub w części.

    Równocześnie chcielibysmy podziękowac osobom, które w trakcie prac nad niniejszym projektem udostępniły regulaminy przyjęte w swoich grupach rekonstrukcji historycznej (w tym P2P XW), a w szczególności p. Tomkowi Szajewskiemu za udostępnienie i zgodę na wykorzystanie regulaminu Inter-Medieval, który w szeregu przypadków służył cenną pomocą.

    Regulamin bezpieczeństwa

    Uchwała nr …/… na podstawie § … statutu stowarzyszenia … przyjmuje następujący regulamin bezpieczeństwa:

    § 1. Przedmiot
    1.Niniejszy regulamin określa zasady bezpieczeństwa obowiązujące w trakcie rekonstrukcji historycznej okresu objętego działalnością stowarzyszenia.
    2.Postanowienia niniejszego regulaminu obowiązują wszystkich bez wyjątku uczestników rekonstrukcji biorących udział w organizowanych przy udziale stowarzyszenia rekonstrukcjach historycznych.

    § 2. Definicje
    Dla celów niniejszego regulaminu poniższe terminy mają następujące znaczenie:
    1)Organizator – organizator w rozumieniu ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. 1997 Nr 106 poz. 680 ze zm.), lub inny podmiot organizujący uroczystość, której rekonstrukcja historyczna jest częścią.
    2)Impreza masowa – impreza masowa w rozumieniu ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. 1997 Nr 106 poz. 680 ze zm.).
    3)Rekonstrukcja historyczna – ciąg wydarzeń związanych z odtwarzaniem wydarzeń historycznych, dawnych zwyczajów, pozorowaniem scen walki (bitwa).
    4)Bitwa – widowisko z udziałem grup rekonstrukcji historycznej oraz publiczności obejmująca pozorowane sceny walki.
    5)Dowódca – osoba przewodząca grupie rekonstrukcji historycznej (oddziałowi), niezależnie od stopnia czy funkcji przyznanej mu w ramach danej grupy rekonstrukcji historycznej.
    6)Grupa rekonstrukcji historycznej (oddział) – grupa odtwarzająca wybraną jednostkę, pracowników administracji, osoby cywilne, lub inne osoby związane z odtwarzaną epoką, działające wspólnie.
    7)Uczestnik – członek grupy rekonstrukcji historycznej lub inna osoba dopuszczona przez organizatora do udziału w rekonstrukcji historycznej.
    8) Parada – przemarsz grup historyczno rekonstrukcyjnych przez miasto w celu uświetnienia uroczystości, np. patriotyczno rocznicowych.
    9)Pole walki – wyznaczony przez organizatorów i zabezpieczony (barierki, taśmy, ochrona) teren na którym odbywa się rekonstrukcja historyczna.
    10)Dyscyplina – posłuszeństwo wobec przełożonych, zachowanie zgodne z regulaminem Stowarzyszenia

    § 3. Obowiązki organizatora rekonstrukcji oraz odpowiedzialność za szkody

    1.Organizator odpowiada za:
    1)bezpieczeństwo uczestników,
    2)organizację działań o charakterze ratunkowym.
    2.Organizator jest zobowiązany do wyznaczenia uczestnikom stanowisk, a osobom towarzyszącym miejsc bezpiecznego pobytu.
    3.Za szkody powstałe podczas rekonstrukcji oraz spowodowanie wypadku odpowiada organizator lub zarządca obiektu, na terenie którego odbywa się rekonstrukcja, lub uczestnik, na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
    4.W sprawach nieregulowanych niniejszym regulaminem zastosowanie mają właściwe przepisy, a w szczególności przepisy:
    1)ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. 1997 Nr 106 poz. 680 ze zm.);
    2)ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz.U. Nr 53, poz. 549 ze zm.).

    § 4. Obowiązki Dowódcy
    1.Każda grupa rekonstrukcji historycznej posiada własnego dowódcę. Powinien on być dobrze zapoznany z zasadami bezpieczeństwa podczas rekonstrukcji historycznej ze szczególnym uwzględnieniem bitwy. Organizator może wyznaczyć odpowiednią liczbę pełniących funkcję dowódcy , których zadaniem jest ponowne sprawdzenie wszystkiego pod kątem bezpieczeństwa.
    2.Dowódca odpowiada w szczególności za:
    1)sprawdzenie pola walki (ziemi, oraz wewnętrznego i zewnętrznego ogrodzenia);
    2)bezpieczeństwo uczestników podczas rekonstrukcji historycznej ze szczególnym uwzględnieniem bitwy;
    3)upominanie uczestników zachowujących się w sposób odbiegający lub sprzeczny z zasadami określonymi niniejszym regulaminem;
    4)wykluczenie z rekonstrukcji historycznej uczestników zachowujących się niebezpiecznie, lub nie zwracających uwagi na upomnienia;
    5)sprawdzenie broni uczestników oraz usunięcie z rekonstrukcji historycznej złamanej lub uszkodzonej broni;
    6)utrzymanie publiki za zewnętrznym ogrodzeniem pola walki, w przypadku zaniedbania tego przez organizatora, lub osoby przez organizatora wyznaczone;
    7)ostrzeżenie organizatora, lub wyznaczonych przez niego osób, jeśli ktoś z publiki przejdzie przez zewnętrzne ogrodzenie.
    3.Ilość osób pełniących funkcję dowódcy powinna być proporcjonalna do ilości uczestników rekonstrukcji historycznej. Proponowany jest jeden dowódca na grupę rekonstrukcji historycznej, jednak nie mniej niż jeden na … uczestników.
    4.Postanowienia dowódcy w trakcie rekonstrukcji historycznej są ostateczne. Członkowie stowarzyszenia mogą odwoływać się od postanowień dowódcy w trybie przewidzianym statutem Stowarzyszenia, po zakończeniu rekonstrukcji.
    5.Jeśli dana grupa rekonstrukcji historycznej wspiera organizatora przy organizacji rekonstrukcji historycznej, wówczas dowódca tej grupy pełni funkcję głównodowodzącego.

    § 5. Uczestnik
    1.Wszyscy uczestnicy powinni być dobrze zaznajomieni z zasadami walki pozorowanej i bezpieczeństwa rekonstrukcji historycznej ze szczególnym uwzględnieniem bitwy tak wynikającymi z niniejszego regulaminu, właściwych przepisów jak też i doświadczenia.
    2.Przed przystąpieniem do walki pozorowanej, uczestnicy winni być odpowiednio przeszkoleni w ramach grupy rekonstrukcji historycznej do której należą.
    3.Uczestnik musi utrzymywać własną broń i uzbrojenie w dobrym stanie, aby nie narażać zdrowia i życia innych uczestników, publiczności lub zwierząt.
    4.Uczestnik obowiązany jest przestrzegać upomnień i decyzji osób pełniących funkcje Dowódcy , oraz innych osób wyznaczonych przez organizatora.
    5.Uczestnik winien panować nad emocjami, a w szczególności powstrzymywać swój gniew i złość. Walka pozorowana, nie jest prawdziwą walką, a bezpieczeństwo obecnych osób i mienia winno być bezwzględnie chronione.
    6.Uczestnik winien ograniczyć siłę wkładaną w uderzenie, tak by zachować walkę pozorowaną pod pełną kontrolą. Nadmierna siła jest niedozwolona, ze względu na zagrożenie bezpieczeństwa.

    § 6. Publiczność
    1.Publiczność winna być traktowana z należytą uprzejmością, a na pytania dotyczące rekonstrukcji historycznej, należy udzielać odpowiedzi.
    2.Uczestnicy nie powinni reagować na prowokacyjne zachowanie kogoś z publiczności (jeśli to konieczne, należy wezwać policję lub też inne osoby wskazane przez organizatora)
    3.Publiczność winna stać w bezpiecznej odległości od pola walki. Jakiekolwiek przekroczenie linii bezpieczeństwa, wymaga wstrzymania strzelania lub walki pozorowanej przez grupy rekonstrukcji historycznej operujące na terenie, na którym przekroczenie nastąpiło.
    4.Nikt z publiczności nie powinien ruszać broni, ani też innych rekwizytów, bez wyraźnego pozwolenia i nadzoru uczestnika.

    § 7. Zasady ogólne

    1.Udział w rekonstrukcji jest dobrowolny i nieobowiązkowy.
    2.Uczestnik stosuje się do zaleceń organizatora i dowódcy co do wyglądu i wyposażenia.
    3.Uczestnik zobowiązany jest wykonywać polecenia osób dowodzących w trakcie rekonstrukcji, w szczególności zaś stosować się do poleceń dotyczących zasad bezpieczeństwa.
    4.Obowiązuje bezwzględny zakaz uczestnictwa w stanie nietrzeźwym, lub pod wpływem środków odurzających. Uczestnik nie przestrzegający zakazu jest wykluczany z udziału w rekonstrukcji historycznej trybie natychmiastowym.
    5.Uczestnik zobowiązany jest stosować się do zasad bezpieczeństwa wynikających z odpowiednich przepisów, zaleceń organizatorów, oraz osób dowodzących, a w szczególności do zachowania wszelkich środków ostrożności przy używaniu broni, koni i wozów.
    6.Wszelkie sceny walk oraz pozorowane starcia wręcz należy wykonywać z zachowaniem zasad bezpieczeństwa, szczególnie ostrożnie, aby nie stwarzać zagrożenia dla życia i zdrowia obecnych osób i zwierząt.
    7.Uczestnik zobowiązany jest do godnego zachowania, aby nie przynosić ujmy mundurowi, który nosi i tradycji, której służy.
    8.W czasie parad, przemarszów i wart uczestnik zobowiązany jest zachować ciszę, nie komentować głośno wydarzeń, oraz nieodmiennie zachowywać kulturę języka.
    9.W przypadku gdy rekonstrukcja obejmuje starcia pozorowane, uczestnik rekonstrukcji jest bezwzględnie zobowiązany do zachowania należytej ostrożności oraz powstrzymania się od jakichkolwiek działań, lub zaniechań które mogłyby stanowić zagrożenie dla zdrowia i życia innych uczestników, oraz osób postronnych lub zwierząt.
    10.Uczestnik rekonstrukcji obowiązany jest przed przystąpieniem do rekonstrukcji zapoznać się z:
    1)niniejszym regulaminem,
    2)wykazem sygnałów alarmowych,
    3)informacją o możliwości i sposobie połączenia się z najbliższym punktem pomocy medycznej,
    4)innymi informacjami organizatora rekonstrukcji, dowódcy lub władz stowarzyszenia.
    11.Uczestnik rekonstrukcji jest zobowiązany, w zakresie związanym z bezpieczeństwem, do niezwłocznego podporządkowania się poleceniom dowódcy, organizatora rekonstrukcji, lub zarządcy obiektu, na terenie którego odbywa się rekonstrukcja, oraz osób wyznaczonych przez nich do pilnowania porządku i bezpieczeństwa w czasie trwania rekonstrukcji.
    12.Przed, oraz w trakcie trwania rekonstrukcji zabrania się spożywania alkoholu lub używania środków odurzających oraz przebywania na terenie objętym rekonstrukcją osób będących pod ich wpływem.
    13.W przypadku wystąpienia jakichkolwiek przeciwwskazań lub problemów zdrowotnych u uczestnika rekonstrukcji, przed rozpoczęciem rekonstrukcji jest on obowiązany do powiadomienia dowódcy lub organizatora o takich przeciwwskazaniach lub problemach.
    14.Dzieci mogą przebywać na terenie objętym rekonstrukcją wyłącznie pod bezpośrednim nadzorem rodziców lub opiekunów, w czasie i miejscu do tego przeznaczonym.
    15.Na teren objęty rekonstrukcją zwierzęta mogą być wprowadzane tylko w wyjątkowych przypadkach oraz obowiązkowo powinny być trzymane na uwięzi i pod ścisłym nadzorem opiekuna. Powyższa zasada stosuje się odpowiednio do koni wierzchowych i pociągowych, które pozostają przez cały czas trwania rekonstrukcji pod bezpośrednią pieczą osób do tego wyznaczonych (odpowiednio: jeźdźców, woźniców i koniowodnych).
    16.Uczestnik naruszający regulamin może przez dowódcę lub organizatora zostać wykluczony z udziału w rekonstrukcji w trybie natychmiastowym.
    17.Uczestnik musi bezzwłocznie powiadomić dowódcę lub organizatora o sytuacji, która może być niebezpieczna lub spowodować wypadek.

    § 8. Biwak

    1.Rekonstrukcja historyczna może obejmować udział w obozowiskach historycznych mających odtwarzać wygląd i klimat obozów wojskowych z dawnych lat.
    2.Obozy ustawia się z namiotów historycznych lub stylizowanych na historyczne, buduje się z szałasów etc.
    3.Wszystkich uczestników rekonstrukcji historycznej obowiązuje kulturalne zachowanie się na zasadach ogólnych, a także szacunek dla kolegów starszych stopniem (oddawanie honorów), oraz wyeliminowanie z użycia wszelkich przedmiotów wyglądających na współczesne (dotyczy to przede wszystkim opakowań do produktów spożywczych).
    4.Zakazuje się wrzucania do ognia czegokolwiek poza drewnem i papierem,
    5.Zakazuje się wszczynania niepokoi. Niestosowanie się do tego zakazu jest podstawą do usunięcia z obozowiska w trybie natychmiastowym (dokonuje tego warta na rozkaz Komendanta Placu),
    6.Zabrania się przebywania na terenie obozu w strojach współczesnych i ich elementach nie będących elementami munduru (nie dotyczy bielizny, butów wojskowych i sztybletów). Wyjątkiem od powyższego może być (w przypadku braku kwater dla uczestników pozostających poza terenem obozowiska, w okresach chłodu) współczesny ciepły ubiór do spania, oraz śpiwory dla żołnierzy o słabym zdrowiu, z zastrzeżeniem aby wychodząc z namiotów na warty przebierali się w stroje regulaminowe. W dzień śpiwory należy chować lub przykrywać kocami, siennikami etc. aby nie były widoczne dla publiczności zwiedzającej obozowisko.
    7.Dopuszcza się przebywanie na terenie obozu czy kwater bez kurtek i oporządzenia w koszulach lub koszulach i kamizelkach oraz spodniach podczas prac obozowych.
    8.Użycie telefonów komórkowych należy ograniczyć do niezbędnego minimum.
    9.Dowódcy obozów, bitwy, parad i funkcyjni mogą korzystać z telefonów komórkowych do celów organizacyjnych.
    10.Wraz z przystąpieniem do rozbicia biwaku organizator wyznacza Komendanta Placu, który jest odpowiedzialny za porządek w obrębie biwaku.
    11.Komendant Placu przyjmuje do obozu każdą grupę rekonstrukcji historycznej, wpisuje do księgi każdego uczestnika, zapisując imię, nazwisko, stopień, oddział, datę przybycia ( i ew. datę wyjazdu), przydziela kwaterę.
    12.Komendant Placu ma prawo wydawania i egzekwowania poleceń dotyczących życia obozowego wszystkim uczestnikom.
    13.Komendant Placu wyznacza warty, które są pełnione przez cały czas rekonstrukcji. Warty są wyznaczane losowo i są pełnione kolejno przez wszystkich uczestników biorących udział w biwaku. Jeżeli zaistnieje taka potrzeba, warta odpowiada za bezpieczeństwo uczestników biwaku, pozostawione mienie oraz dba o zachowanie porządku w najbliższym otoczeniu namiotów. Warty pełnione są z bronią nabitą. Komendant Placu prowadzi również sprawy organizacyjne dot. wydawania żywności, wypłaty żołdu itp.
    14.Komendant Placu, dowódcy oraz oficer prowiantowy (lub furier), także oficer lub podoficer broni zwolnieni są z losowania wart choć mogą dobrowolnie przyjąć taką zaszczytną służbę
    15.Warty mają obowiązek sprawdzać wszystkich wchodzących do obozu.
    16.Warty pełnione są z bronią nabitą (amunicja ślepa).
    17.Warta używa broni w ostateczności gdy wyczerpie już inne środki do ochrony obozu i tylko dla celów sygnałowych (wystrzał z broni palnej ma być sygnałem dla pozostałych uczestników o zagrożeniu).
    18.Po rozbiciu biwaku, oraz w czasie przerw w przemarszach broń z nałożonym bagnetem ustawia się w kozły lub ustawia na stojakach. W nocy oraz podczas trudnych warunków atmosferycznych broń przechowuje się w namiotach.
    19.Z zastrzeżeniem ust. 18 wyżej, zabrania się strzelania w obrębie biwaku.
    20.Na biwaku jest zabronione picie napojów alkoholowych i innych środków odurzających. Spożywanie alkoholu jest dopuszczalne tylko po wyrażeniu zgody przez organizatora podczas uroczystości odbywającej się na zakończenie biwaku, w miejscu do tego wyznaczonym.
    21.Uczestnik przybywający na biwak jest obowiązany stawić się całkowicie trzeźwy, aby mógł przystąpić do pełnienia służby w każdej chwili.
    22.Zawsze na biwaku musi znajdować się apteczka oraz osoba przeszkolona w zakresie udzielania pierwszej pomocy.

    § 9. Walka pozorowana

    1.Do udziału w walce (bitwie, potyczce) dopuszcza się jedynie uczestników posiadających indywidualne lub zbiorowe ubezpieczenie od nieszczęśliwych wypadków (OC).
    2.Do udziału w walce może być dopuszczona jedynie osoba całkowicie trzeźwa.
    3.W czasie bitwy grupę rekonstrukcji historycznej obowiązuje dyscyplina i posłuszeństwo, a uczestnika winna cechować rozwaga, rozsądek i szacunek dla przeciwnika.
    4.Przed bitwą ekwipunek, mundury i stan techniczny broni jest kontrolowany przez osoby pełniące funkcję dowódcy.
    5.W przypadku stwierdzenia niesprawności broni, broń taka nie może być użyta.
    6.Przy strzelaniu lufę karabinu należy kierować w dół lub w górę, pod kątem co najmniej 75 stopni.
    7.Przy strzelaniu nie wolno celować do osób lub zwierząt.
    8.Podczas oddawania salw z karabinów należy ocenić, czy wystrzał (boczny ogień z panewki, wystrzał na wprost) nie spowoduje niebezpieczeństwa dla osoby lub zwierzęcia.
    9.Dla ochrony uszu od huku można stosować zatyczki.
    10.Nie wolno strzelać obok kawalerzystów lub koni.
    11.Podczas walki czapki muszą mieć zawsze zapięte paski pod brodą i dobrze trzymać się na głowie.
    12.Bagnety na karabiny są zakładane tylko i wyłącznie na wyraźny rozkaz dowódcy. (może zakaz?)
    13.Podczas starć karabiny zawsze należy trzymać w pozycji pionowej, bagnetem powyżej głów uczestników.
    14.Podczas starć nie wolno chwytać rękoma za mundury, wyposażenie i broń przeciwnika.
    15.Podczas starć nie wolno zadawać ciosów szablą, tasakiem, karabinem (bagnetem lub kolbą). Dopuszcza się lekkie trącanie bagnetem, tasakiem lub szablą o podobną broń przeciwnika, należy jednak wykonywać to lekko, w górze ponad głowami uczestników, z tym że siła wkładana w uderzenie powinna być zawsze pod kontrolą uczestnika.
    16.W starciach należy unikać przepychania się, należy zawsze utrzymać szyk, porządek i sprawnie wykonywać komendy dowódcy.
    17.Wszyscy uczestnicy biorący udział w rekonstrukcji są zobowiązani do eliminowania wszelkich sytuacji stanowiących zagrożenie dla życia lub zdrowia swojego i innych osób, a także udzielania sobie nawzajem pomocy i ochrony.
    18.Za zachowanie na polu bitwy stanowiące zagrożenie dla życia lub zdrowia swojego, pozostałych uczestników rekonstrukcji lub osób postronnych, uczestnik będzie w trybie natychmiastowym wykluczony z udziału w rekonstrukcji.

    § 10. Ogólne zasady postępowania z bronią.

    1.Przed wpisaniem się na listę uczestnictwa, oraz wkroczeniem na pole walki (lub pole ćwiczeń), każda broń powinna być sprawdzona przez dowódcę, lub osobę przezeń wyznaczoną, a jeśli broń nie spełnia wymaganych kryteriów technicznych i bezpieczeństwa, uczestnik może zostać wykluczony z rekonstrukcji bez żadnej rekompensaty.
    2.Każdą bronią należy zawsze posługiwać się z najwyższą ostrożnością.
    3.Każda jednostka broni ma swojego właściciela lub stałego opiekuna (zagubienie broni to hańba dla uczestnika żołnierza).
    4.Użycie broni o ostrych krawędziach i/lub zaostrzonym sztychu, jest całkowicie zabronione.
    5.Przed użyciem broni do walki, powinna być ona dokładnie sprawdzona. Konieczne jest usunięcie wszelkich szczerb i wżerów (oraz drzazg na drzewcach), jeśli takie istnieją. Złamana, lub pęknięta broń, powinna być od razu odstawiona (jeśli dojdzie do tego podczas walki, broń taka musi być wycofana ze starcia).
    6.Broń powinna być utrzymywana w czystości, czyli bez rdzy, czy jakiegokolwiek brudu. Farba na ostrzu, będąca pozostałością po uderzeniach, może być uznana jako brud, ponieważ może spowodować uszkodzenie ciała. Powinno się unikać również produktów czyszczących uznawanych za trujące.
    7.Wszystkie bronie używane w walce, muszą pochodzić z zaufanego źródła.
    8.Należy pamiętać, żeby broń nie była nadmiernie ciężka. Zwiększona grubość, długość, oraz rozbudowana oprawa, prowadzi do wzrostu masy, oraz niebezpieczeństwa wynikającego z użytkowania takiej broni – trudniej ją kontrolować.
    9.Od broni i jej posiadacza wymaga się spełnienia warunków prawem określonych.
    10.Broń z nałożonym bagnetem, podczas marszu, biegu i potyczek należy zawsze trzymać bagnetem do góry.
    11.Dowódca jest odpowiedzialny za wydawanie komend oraz innych niezbędnych poleceń oraz musi być pewien, że komendy jego są wykonywane, a posługiwanie się bronią odbywa się w sposób bezpieczny. Uczestnik w przypadku niezastosowania się do poleceń dowódcy lub organizatora może być wykluczony z udziału w rekonstrukcji.
    12.Każdy uczestnik rekonstrukcji za nieprzestrzeganie ww. zasad postępowania z bronią zostanie w trybie natychmiastowym wykluczony z udziału w rekonstrukcji.

    § 11. Broń biała

    1.Broń biała tak krótka jak i długa może być dobyta i używana wyłącznie w sposób nie stwarzający zagrożenia dla uczestników rekonstrukcji lub osób postronnych.
    2.W szczególności zakazane są wszelkie pchnięcia, cięcia czy uderzenia w uczestników rekonstrukcji lub osoby postronne.
    3.Przed użyciem broni do walki, powinna być ona dokładnie sprawdzona. Złamana, lub pęknięta broń, powinna być od razu odstawiona w miejsce wskazane przez organizatora rekonstrukcji, lub dowódcę, oraz pozostawać pod pieczą do czasu zakończenia rekonstrukcji.
    4.Wszystkie bronie używane w walce, muszą być tępe. Krawędź ostrza powinna mieć nie mniej niż 3 mm grubości, jedyny wyjątek stanowią sztylety i żeleźce włóczni, które mogą mieć, co najmniej 2 mm grubości. Kopie i lance używane na bitwie powinny być tępe (zakończone gałką), chyba, że organizatorzy bitwy ustalą inaczej. Zabrania się, używania broni białej poza batalią, grożenia bronią ganiania za innymi z obnażoną bronią.
    5.W czasie rekonstrukcji dopuszczalne są pojedynki pomiędzy pojedynczymi szermierzami, jeżeli są one prowadzone według obowiązujących zasad i tradycji. Te jednak winny być prowadzone wyłącznie z udziałem szermierzy na zasadach historycznych tj. na trzeźwo i z udziałem sekundantów, oraz lekarza. Pojedynki takie przeprowadza się do tzw. „pierwszej krwi” czyli trafienia przeciwnika zasygnalizowanego przez sekundantów. W pojedynkach wykluczone jest wykonywanie pchnięć na twarz i tors przeciwnika.
    6.Jeśli podczas pojedynku, dojdzie do uszkodzenia szabli, powinna być ona natychmiast usunięta z walki.
    7.Każdy uczestnik obowiązany jest dbać o swoją broń. Zabrania się wbijania szabli i bagnetów w ziemię oraz pozostawiania broni, elementów munduru i uzbrojenia w miejscach do tego nie przeznaczonych.

    § 12. Broń palna ręczna oraz atrapy broni palnej

    1.Broń należy przechowywać w stanie czystym i rozładowanym.
    2.Strzelanie i celowanie, ładowanie i rozładowywanie broni na terenie objętym rekonstrukcją odbywa się wyłącznie pod nadzorem dowódcy w wyznaczonych do tego miejscach i o określonym czasie.
    3.Pod żadnym pozorem nie wolno używać amunicji ostrej. Dopuszczalne jest jedynie ładowanie broni palnej lekkiej papierowymi nabojami, których waga nie może przekraczać 8 gram na nabój.
    4.Pod żadnym pozorem nie wolno mierzyć z broni do ludzi lub innych istot żywych, choćby broń była nienabita. W czasie rekonstrukcji należy mierzyć w ziemię albo ponad głowami innych uczestników, pod kątem minimum 75 stopni.
    5.Zabrania się zabaw z bronią poza rekonstrukcją, celowania do ludzi, wymachiwania, rzucania, wkładania do lufy oprócz naboju innych przedmiotów (nie dotyczy stępli i pobojczyków w trakcie nabijania broni) etc. Dopuszcza się występowanie z załadowaną bronią na nocnych wartach (naboje ślepe).
    6. Nie wolno przykładać dłoni do wylotu lufy nabitej broni.
    7. Wszelkiego rodzaju naprawy, regulacje i czyszczenie broni należy dokonywać w miejscach do tego wyznaczonych i pod nadzorem dowódcy lub organizatora.
    8. Gdy zachodzi podejrzenie, że w lufie jest obce ciało, broń należy rozładować, a lufę przeczyścić.
    9. Strzelanie rozpoczyna się wyłącznie na komendę dowódcy.
    10. Broń należy odbezpieczyć na krótko przed strzałem.
    11.Jeżeli podczas strzelania wystąpił niewypał, uczestnik podczas usuwania usterki jest obowiązany zwrócić uwagę na bezpieczeństwo innych osób.
    12. Zabrania się dotykania cudzej broni bez zezwolenia uczestnika-użytkownika tej broni.
    13. Nie wolno nabitej broni podawać do obejrzenia.
    14. Nie wolno odkładać broni bez dozoru w czasie przerw w strzelaniu / rekonstrukcji lub odpoczynków .
    15. Nie wolno przechowywać nabitej broni.
    16. Nie wolno “bawić” się kurkiem lub językiem spustowym.
    17. Nigdy nie wolno polegać do końca na bezpieczniku (środkowym położeniu kurka).
    18. Nie wolno używać osłon czy zatyczek, chroniących lufę przed deszczem i śniegiem. Łatwo zapomnieć o ich usunięciu, co w konsekwencji doprowadzi do rozerwania lufy i nieszczęśliwego wypadku.
    19.Po zakończeniu strzelania (na imprezach i pokazach) dowódca grupy rekonstrukcji historycznej jest obowiązany dokonać przejrzenia broni w celu sprawdzenia, czy w broni nie zostały ładunki. Jeżeli zostało to stwierdzone, dowódca ma obowiązek dopilnowania wystrzelenia tej broni.

    § 13. Broń palna ciężka

    1.Tylko uczestnik odpowiednio przeszkolony jest dopuszczony do kierowania ogniem z działa. Musi on ciągle sprawdzać teren przed lufą i zwracać uwagę na bezpieczeństwo przy każdym strzale.
    2.W okolicy baterii armat należy zachować szczególną ostrożność, nie wolno przeszkadzać uczestnikom-kanonierom i należy bezwzględnie unikać stawania przed lufą armaty w czasie bitwy.
    3.Zakazuje się używania wolnopalnych lontów.
    4.Zarówno ładowanie i czyszczenie lufy musi być wykonywane tak aby kanonier nie stał frontem do wylotu lufy. W trakcie ładowania uczestnik-kanonier musi mieć rękę zabezpieczoną rękawicą.
    5.Przed pierwszym ładowaniem obsługa musi sprawdzić lufę przez wytarcie wyciorem, w środku nie mogą pozostać żadne nieznane przedmioty.
    6.Przy ładowaniu lub czyszczeniu lufy zapał musi być zatkany palcem zabezpieczonym skórzanym “paluchem” lub rękawicą.
    7.Uczestnicy nie stanowiący obsługi armat mają stać w bezpiecznej odległości od armat wyznaczonej przez działowego.
    8.Uczestnicy-amunicyjni dbają aby amunicja nie dostała się w ręce osób nieupoważnionych lub publiczności i nie uległa zniszczeniu.
    9.Przy obsłudze armat obowiązuje zakaz palenia.

    § 14. Zasady postępowania z prochem i ładunkami

    1.Proch należy przewozić i przechowywać w pojemnikach fabrycznych, przeznaczonych do tego celu.
    2.Nie wolno stosować prochów pirotechnicznych oraz prochów bezdymnych.
    3.Przy sporządzaniu ładunków należy zachować szczególną ostrożność, należy czynić to z dala od ognia lub gorących przedmiotów.
    4.Przy sporządzaniu ładunków zabrania się palenia tytoniu.
    5.Sporządza się wyłącznie ładunki ślepe, zawierające proch czarny.
    6.Sporządzone ładunki należy przechowywać w ładownicy, a nadmiar deponować w miejscach (u osób) wskazanych przez swoich dowódców.
    7.W ładownicy należy przechowywać tylko ładunki ślepe.
    8.Dowódca przed rozpoczęciem zajęć z bronią jest obowiązany dokonać przeglądu ładownic uczestników w celu sprawdzenia rodzaju przygotowanych ładunków.
    9.Postanowienia ustępów poprzedzających stosuje się odpowiednio do petard i innych materiałów pirotechnicznych.

    § 15. Postanowienia końcowe

    1.Uczestnik winien zachowywać się w sposób godny tradycji, której służy.
    2.Uczestnik winien zachowywać się, zarówno podczas rekonstrukcji, jak i w codziennym życiu, stosownie do zasad z tradycji wynikających: uprzejmie, szczerze, uczciwie i przyjaźnie.

    Tekst jednolity regulaminu pobrać można z działu Download.

    8 maja 2006 z 23:16 #2719
    Kolniak
    Participant

    Szanowny Koroniarzu, cieszę się, że powstaje taki regulamin i w związku z tym moje szybkie spostrzeżenia:

    cytat:
    § 3. Obowiązki organizatora rekonstrukcji oraz odpowiedzialność za szkody
    4.W sprawach nieregulowanych niniejszym regulaminem zastosowanie mają właściwe przepisy, a w szczególności przepisy:
    1)ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. 1997 Nr 106 poz. 680 ze zm.);
    2)ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz.U. Nr 53, poz. 549 ze zm.).
    koniec cytatu.

    Primo – wydaje mi się to bardziej istotną uwagą odnoszącą się do całości regulaminu, a nie tylko do odpowiedzialności za szkody;
    Secundo – przywołania ww. ustaw pojawiają się nie tylko tutaj;
    ergo – proponuję wpięcie tego fragmentu w §1 w postaci chociażby takiej
    „3. Przepisy niniejszego regulaminu nie naruszają przepisów prawa; w szczególności ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. 1997 Nr 106 poz. 680 z pózn. zm.) i ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz.U. Nr 53, poz. 549 z pózn. zm.).”
    Interpretuje się to tak, że gdy jakikolwiek przepis prawa powszechnego – nie ważne czy obowiązującego w dniu uchwalenia regulaminu (jak wymienione tu ustawy) czy też ustanowionego po uchwaleniu regulaminu – wejdzie w konflikt z regulaminem, to w pierwszej kolejności egzekwuje się przepis prawa, dopiero potem regulamin.

    Druga rzecz – definicje są pożyteczne, ale na początek chyba lepiej wrzucić kilka kardynalnych zasad, jak te o nieposługiwaniu się ostrymi ładunkami, czy o bezwzględnym zakazie zwracania wylotu lufy na człowieka.

    Co o tym sądzicie?
    Na razie piszę na gorąco, ale mam nadzieję w łikend posiedzieć nieco spokojniej. Na pewno będę miał o wiele więcej uwag :d

    9 maja 2006 z 20:07 #2720
    Anonimowy

    Przeczytałem ten regulamin. W zasadzie jest dobry. Jednak można zmienić parę rzeczy dostosowując go do naszych rzeczywistych i realnych potrzeb ,oczekiwań . Nie chodzi nam o to aby regulamin był sobie a życie sobie. Dlatego pozwolę sobie na kilka uwag.
    W pk. 5 tekst zbyt skomplikowany. Trzeba to przeredagować tak aby jasno wynikało że po każdej stronie powinien być jeden dowodzący np w randze generała. Powinien mieć adiutanta lub kilku i on wydaje rozkazy dowódcom oddziałów. Rozkazy te muszą być bezwzględnie wykonywane.
    Paragraf 7 Zasady Ogólne to powtarzanie tego samego co robi regulamin nudnym i zniechęca do dalszego czytania .
    Biwak;
    pkt 6 Jeszcze nie widziałem biwaku żeby się nie kręcił ktoś w ubraniu współczesnym. Uczestnicy powinni jak najszybciej ubrać stroje z epoki ( nie koniecznie są to mundury). Czy np zabronisz wejścia burmistrzowi czy wójtowi który przyjdzie zobaczyć jak leci. Czy nie widziałeś służb oczyszczania podczas trwania biwaku. Stawianie tak sprawy to bezsens.
    Pkt 20 alkohol Czy to znaczy że w obozie nie można napić się piwa z epokowego kufla. Czy oficerom nie będzie można podczas odprawy wypić toast szampanem. Bywałem na bardzo renomowanych biwakach w Niemczech i nie spotkałem się z takim radykalnym zakazem. Myślę że ten temat wywoła najwięcej dyskusji i rozwiązanie tego problemu ułoży rozsądek i kompromis.
    Walka Pozorowana;
    Obowiązek ubezpieczenia . Zapomnij o tym . Osoby pełnoletnie same decydują o takich sprawach Można zasugerować takie rozwiązanie. Organizator może się asekurować deklaracją uczestników że idą na własną odpowiedzialność. Może też wszystkich ubezpieczyć.

    Brakuje mi tu jednego elementu. Jakieś granice dla pirotechniki. Czasem pozwalają sobie na zbyt ryzykowne efekty. Nie informują uczestników że np. będą obsypywani błotem( Ciechanów 2005), czy też będą musieli pozorować walkę w śmierdzącym duszącym dymie ( Raszyn 2005) , Wylatujące w powietrze atrapy domostwa tuż przy żołnierzach to nie przestrzeganie strefy bezpieczeństwa.

    9 maja 2006 z 22:14 #2721
    Koroniarz
    Keymaster

    Uprzejmie dziękuję za dotychczasowe uwagi. Z konieczności jego porządkowania i zmian zdaję sobie sprawę i właśnie dlatego podaliśmy wersję roboczą do wiadomości publicznej. W obecnym kształcie zawiera szereg postanowień brzegowych, które wymagają zastanowienia. W przypadku alkoholu zapis wynika z Art. 51. ustawy o broni i amunicji, który stanowi:

    1. Kto bez wymaganej rejestracji posiada broń pneumatyczną albo zbywa osobie nieuprawnionej broń pneumatyczną albo miotacz gazu obezwładniającego lub narzędzie albo urządzenie, którego używanie może zagrażać życiu lub zdrowiu, podlega karze aresztu albo grzywny.
    2. Tej samej karze podlega, kto: (…) 4) nosi broń, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, środka odurzającego lub substancji psychotropowych albo środka zastępczego;
    (…)
    4. W razie popełnienia wykroczeń, o których mowa w ust. 1 i 2, można orzec przepadek broni i amunicji, chociażby przedmioty te nie stanowiły własności sprawcy.
    5. Orzekanie w sprawach, o których mowa w ust. 1-4, następuje w trybie przepisów o postępowaniu w sprawach o wykroczenia.

    Jakkolwiek akt ten nie był pisany z myślą o rekonstrukcji, to jest oczywistym, że ma dla niej duże znaczenie. Trzeba też sobie zdawać sprawę z restrykcyjnej jego interpretacji ze strony czynników urzędowych (nawet jesli się jej nie podziela).
    Do reszty wrócę osobno, gdy tylko czas pozwoli.

    [ Dodano: 2006-07-25, 17:19 ]
    Po okresowym zablokowaniu tematu ze względu na atak spamerów, wracam z rozwinięciem spraw poruszanych wcześniej. Również w części porządkowej, o którą pytało mnie parę osób, przy okazji rozmów na temat roli Komendanta Placu. Pozwolę więc sobie pokazać jak to wyglada od strony prawnej. Ustawa z dnia 22 sierpnia 1997 r. o bezpieczeństwie imprez masowych stanowi m.in., że:

    Art. 5. 1. Organizator imprezy masowej jest obowiązany do zapewnienia
    bezpieczeństwa osobom obecnym na imprezie oraz porządku podczas trwania
    imprezy.
    2. Organizator imprezy masowej zapewnia: (…) 2) służbę porządkową i informacyjną (…)

    Służba taką jest ochrona obiektu, ale również i wyznaczony przez organizatora Komendant Placu, który w odniesieniu do uczestników ma uprawnienia zwyczajowo zbieżne z uprawnieniami służby informacyjnej, a częściowo i porządkowej względem widzów. Tak było np. w związku z wprowadzeniem zakazu palenia ognisk ze względu na zgrożenie pożarowe (jak widać z poniższego zdjęcia zrobionego latem w Pułtusku: realne).

    Z przykrością więc usłyszałem jak pewien oficer rugał Komendanta Placu, w odpowiedzi na informację o konieczności wygaszenia ogni w związku z wprowadzonym zakazem (choć akurat jednostki innej niż poszkodowana utratą namiotu, gdyż ta poniosła straty jezcze przed wprowadzeniem zakazu). Pomijając już, że akurat w odtwarzanym okresie używanie takiego słownictwa przez oficerów nie było przyjęte, pozostaje stwierdzić, że bezpośrednim tego skutkiem była konieczność znoszenia przez ogół uczestników wozu strażackiego z kogutem jeżdżącego w te i z powrotem po obozie, co było jednym z elementów skutecznie grzebiących płynące z wielości namiotów historyczne wrażenie. Jakkolwiek incydent ten był tylko slowny, nietrudno zauważyć, że w przypadku bardziej rygorystycznego organizatora mógłby on zostać poczytany za zakłócenie porządku, o którym mówi Art. 51. § 1. Kodeksu wykroczeń: „Kto krzykiem, hałasem, alarmem lub innym wybrykiem zakłóca spokój, porządek publiczny, spoczynek nocny albo wywołuje zgorszenie w miejscu publicznym, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny” i zaowocować wezwaniem policji. W przypadku pożaru oczywiście weszłyby o wiele bardziej surowe sankcje z Kodesku karnego. Czy naprawdę tak muszą wyglądać nasze obozy? Myślę, że to pytanie retoryczne i wszyscy zgodzą się, że nie. Wiemy to z krajowych obozów, wiemy i z zagranicznych. Czasami zapominamy jednak, że tak jak 200 lat temu w ślad za funkcją szły prawa, to jest tak i teraz, a ich nieznajomość może boleć. osoba odtwarzająca oficera powina być tego nawet jeszcze bardziej niż inne świadoma.

    Tyle ustawa. W przedstawionym projekcie regulaminu przyjęty został zapis następujący:

    § 8. Biwak
    (…) 5.Zakazuje się wszczynania niepokoi. Niestosowanie się do tego zakazu jest podstawą do usunięcia z obozowiska w trybie natychmiastowym (dokonuje tego warta na rozkaz Komendanta Placu) (…)
    10.Wraz z przystąpieniem do rozbicia biwaku organizator wyznacza Komendanta Placu, który jest odpowiedzialny za porządek w obrębie biwaku.
    11.Komendant Placu przyjmuje do obozu każdą grupę rekonstrukcji historycznej, wpisuje do księgi każdego uczestnika, zapisując imię, nazwisko, stopień, oddział, datę przybycia ( i ew. datę wyjazdu), przydziela kwaterę.
    12.Komendant Placu ma prawo wydawania i egzekwowania poleceń dotyczących życia obozowego wszystkim uczestnikom.
    13.Komendant Placu wyznacza warty, które są pełnione przez cały czas rekonstrukcji. Warty są wyznaczane losowo i są pełnione kolejno przez wszystkich uczestników biorących udział w biwaku. (…)

    Myślę, że Komendant Placu nie będzie mi mieć za złe przyjacielskiej sugestii by przy następnej okazji sięgnął po rozwiązanie zaproponowane w § 8.10. projektu regulaminu, co być może ułatwi mu wykonwanie nielatwych przecież obowiązków i większą kontrolę nad tej wielkości obozem. Organizatorów zachęcałbym zaś do rozesłania regulaminu pokazu/rekonstrukcji/obozu z wyprzedzeniem, aby nie było tak, że z jego treścią zapoznac się można podpisując listę obecności. Pozwoli to na uniknięcie zbędnych nieporozumień.

    3 marca 2008 z 17:22 #5213
    Koroniarz
    Keymaster

    Wraz z początkiem roku zmaterializowało się szereg inicjatyw dotyczących zasad bezpieczeństwa w rekonstrukcji europejskiej. W załączeniu przedstawiam wybrane, jako przyczynek do dyskusji nad regulaminem bezpieczeństwa do której moim skromnym zdaniem warto i należy okresowo wracać. Mam nadzieję, że staną się punktem wyjścia do szerszej dyskusji. Zwłaszcza w kontekście toczących się prac krajowych. Warto zauważyć, że w następstwie ubiegłorocznego wypadku pod Waterloo pojawiają się pomysły (NA) by nie tylko wykluczyć używanie bagnetów, ale też i zakazać korzystania ze stempli. O ile pierwsze pozostaje w zgodzie z praktyka u nas przyjętą, o tyle drugie oznaczałoby efektownie zakończenie rekonstrukcji z wykorzystanie broni czarno prochowej, co wydaje się być zupełnym absurdem.
    Pozdrawiam!

    3 marca 2008 z 19:37 #5214
    Krzysztof Polak
    Participant

    Czy mógłbyś pokrótce opisać, co się stało pod Waterloo?
    Pytam z czystej i „zdrowej” ciekawości, bo o ile zrozumiała wydaje się kwestia bagnetów, o tyle kwestia stempli brzmi nie tylko dziwnie, ale wręcz panikarsko…

    pzdr.
    O.v.K.

    3 marca 2008 z 22:01 #5215
    Koroniarz
    Keymaster

    Z tego co słyszałem był wypadek ciężki. Nie wiem czy śmiertelny. Spowodowany wystrzeleniem stempla z karabinu. Ponoć były też rany kłute spowodowane bagentami. Po bitwie przetoczyła się dyskusja w prasie belgijskiej. Nastroje paniczne nieco są, bo zakaz jest dyskutowany międzynarodowo. By zacytowac korespondencję:

    we had to decide on a strategy that would bring the quickest results in improving safety at multi-national events in light of the incidents at Waterloo last year. We took the view that the best way to take the matter forward was to firstly involve those organisations that arrange major events in Europe.

    Przedstawiłem stanowisko j.w. Argument prócz wcześniej przytoczonego jest dość prosty: problemem jest kwestia poziomu wyszkolenia i to ten element winien decydować o dopuszczeniu kogokolwiek do broni, tudzież osoby z bronią do rekonstrukcji.

    4 marca 2008 z 08:14 #5216
    DarekDarek
    Participant

    Ale kto miałby decydować o poziomie wyszkolenia? Dowódcy grup, międzynarodowa komisja…

    4 marca 2008 z 12:26 #5217
    Remigiusz Pacer
    Participant

    To jakiś obłęd.
    Co roku kupa ludzi ginie na drodze. Mimo tego nie wprowadzono zakazu używania pedału gazu.

    4 marca 2008 z 20:20 #5218
    gwain
    Participant

    W średniowieczu, z którego „wdarłam” się w wiek XIX, tez sa zaostrzenia. Przed bitwami wymagany jest absolutny zakaz picia alkoholu, broń kłuta musi mieć zabezpieczone ostre końcówki, co do mieczy pewne uderzenia są niedozwolone, nie wiem czy buzdygany można teraz wnosić do bitwy, bo z tego co pamietam to one, szczególnie w rękach Rosjan robiły niezłe spustoszenie. Z koni strzelaliśmy z łuków używając strzał z tzw.”pacynkami’. Ostrych grotów używaliśmy raczej rzadko.
    Co do walki na bagnety, to zgadzam się, że można wprowadzić pewne zaostrzenia, ale jak tu strzelać z karabinu „na niby”? No nie wiem…Sztuczny dym i nagrane odgłosy salw ? :>

    6 marca 2008 z 21:37 #5228
    M.A.R.O.
    Participant

    Chodzi zapewne o to zeby tylko wsypywac sam proch do lufy. Jesli nie uzyje sie papierowej przybitki (zadnej przybitki) to stmpel nie jest potrzebny. Karabin wystrzeli normalnie ale nie wygeneruje zwyczajowego huku jeno charakterystyczne „spluniecie”

    6 marca 2008 z 22:01 #5229
    DarekDarek
    Participant

    Znaczy po ‚angielsku’ ??????

    7 marca 2008 z 13:59 #5233
    Krzysztof Polak
    Participant

    Moim skromnym zdaniem ten pomysł z nieużyciem stempla jest nie tylko dziwny, ale wręcz szkodliwy.
    Sprawne i bezpieczne nabijanie broni to jeden z najważniejszych elementów szkolenia i obywania żołnierza
    z działaniem w szyku. A że komuś od czasu do czasu odpali stempel… na samozapłon nie poradzisz, ale żeby odpalić świadomie stempel… :]
    Usunięcie problemu stempla taką drogą (nie stosować w polu, nie przybijać ładunku) doprowadzi raczej do pogorszenia poziomu wyszkolenia grup, które sie do tego pomysłu zastosują.

    7 marca 2008 z 22:04 #5236
    Koroniarz
    Keymaster

    Osobiście uważam pomysł za niedorzeczny. Częstsze są wypadki z koniem. Równie dobrze można wprowadzić wymóg by w ramach rekonstrukcji kawaleria dosiadała koni na biegunach, bo są bezpieczne. Zwracam jednak uwagę, że ten wątek ma szerszy wymiar i byłbym zobowiązany za rzeczowe uwagi do regulaminu j.w. Również w kontekście ostatnio zamieszczonych regulacji.

    Pozdrawiam!

    8 marca 2008 z 20:16 #5237
    Remigiusz Pacer
    Participant

    Raz mi się zdażyło strzelić ze stempla na strzelnicy. Strzelałem z małego sztucerka kapiszonowego, podczas ładowania przyszli kumple i mnie zagadali.
    Grunt to trzeźwo myśleć i być skupionym na tym co się robi.

Musisz być zalogowany aby odpowiedzieć na ten temat.