Poszukiwania, pytania, niejasności….

  • 28 kwietnia 2011 z 09:19 #9767
    DarekDarek
    Participant

    W toku zbierania materiałów do uzupełnienia i poprawienia artykułu „Front nadnarwiański 1794 roku”,
    natknąłem się na informacje o stanie litewskiej dywizji pod gen. Giedroyciem.
    Otóż u Korzona w „Wewnętrznych dziejach…”w tomie poświęconym powstaniu.
    na stronie 228 jest zamieszczona tablica nr 341.
    Podany jest tam skład w/w dywizji z 21 IX oraz z 6 XI.
    Wymieniono tam żołnierzy z 1 Regimentu (329) oraz 9 Regimentu (289).
    Jeżeli potwierdzą się te dane w AKP rkps 252 w AGADzie, to będzie przynajmniej dla mnie, dużą niespodzianką.
    Dotychczas bowiem myślałem że 1 Regiment przestał istnieć po bitwie pod Kobyłką,
    a niedobitków włączono na Pradze do innych komend.
    Teraz może trzeba dopisać dla kolegów z Wiłkomierza dalszą część historii ich jednostki,
    której żołnierze brali udział w ponurym marszu na Radoszyce.

    Czy ktoś z szanownych forumowiczów posiada jakieś dane w tej kwestii?

    28 kwietnia 2011 z 20:23 #9768
    MG
    Participant

    Pod Kobyłką przestał istnieć pechowy Regiment 8. Pierwszego tam nie było.

    Czy ktoś z szanownych forumowiczów posiada jakieś dane w tej kwestii?

    W jakiej kwestii? Regimentu 1?

    28 kwietnia 2011 z 21:11 #9769
    DarekDarek
    Participant

    W jakiej kwestii? Regimentu 1?

    Tak.
    I dodatkowo w kwestii jak były podzielone dywizje litewskie jeżeli chodzi o skład.

    Co do Kobyłki.
    Skład dywizji Meyena pod Kuźnicą Białostocką 30 IX:

    Piechota
    A) Regiment 1 – głów 399, koni 0, furmanek 0, w tym chorych 10;
    B) Regiment 3 – głów 442, koni 103, furmanek 0, w tym chorych 122;
    C) Regiment 4 – głów 749, koni 90, furmanek 7, w tym chorych 150;
    D) II bat. 7 Rgt – głów 494, koni 0, furmanek 0, w tym chorych 107;

    Strzelcy
    A) Grodzieńscy Sochackiego – głów 292, koni 0, furmanek 0, w tym chorych 12;
    B) Białowiescy Grabińskiego – głów 624, koni 42, furmanek 0, w tym chorych 359;
    C) Wolni strzelcy Ogińskiego – głów 113, koni 0, furmanek 0, chorych 386;

    Stany zapewne do 26 X zmniejszyły się.
    Dodatkowo Byszewski przyprowadził z Pragi pod Kobyłkę:

    Piechota
    A) Regiment 5 – głów 992 w/g stanu na 31 VIII;
    B) Regiment 8 – głów 565 w/g stanu na 23 IX;

    Strzelcy
    A) Batalion Wolana – głów 400 w/g stanu na 31 VIII.
    Za – Leszek Podhorodecki „Bitwa pod Kobyłką 26 X 1794”

    Historia Regimentu 8 sugeruje i podobne koleje z 1 Regimentem.
    Dlatego dobrze byłoby ustalić te dane.

    28 kwietnia 2011 z 22:12 #9770
    MG
    Participant

    Regiment 8
    Rozbity pod Polanami i Sołami (dwukrotmie traci swoją artylerię). W drugiej bitwie o Wilno jeden batalion nie wytrzymał ostrzału i się załamał (obsadzał szaniec). Stracono 3 działa, a ponadto okrążono Regiment 3 z którego ocalało ok 350-400 ludzi. Drugi batalion wycofał się z Wilna i właśnie pod Kobyłką został rozbity. Rozbijając go Rosjanie zagarneli 5 dział. Jak widać mieli oni „udział” w stracie, aż 12 dział….
    Regiment 1
    Kompania mjr Tettau została zagarnięta w Wilnie. 2/1 Regiment wysłany na Żmudź (wiem o dwóch grupach po 100 i 120 żołnierzy) i tam walczy (dlatego był potem jest w dywizji Giedroycia). 1/1 Regiment walczy w dywizji głównej (Soły, Wilno). Pod Wilnem stoi w odwodzie, gdzie zostaje rozbity. Jakiś jego odprysk (60 ludzi) idzie w oddziale dywersyjnym Grabowskiego.

    Dodatkowo Byszewski przyprowadził z Pragi pod Kobyłkę:
    Piechota
    A) Regiment 5 – głów 992 w/g stanu na 31 VIII;
    B) Regiment 8 – głów 565 w/g stanu na 23 IX;

    Co do 2/8 Regimentu miał 391 ludzi.

    I dodatkowo w kwestii jak były podzielone dywizje litewskie jeżeli chodzi o skład

    Tego nikt nie wie. Zaginęła część dokumentów. Co do Giedroycia to jest to kompletny skład. Kolumna Meyena jest tylko częścią dywizji Mokronowskiego. O reszcie nic nie wiadomo. Miałem ten problem z litewskimi działami.

    W dłuuuuuuuuuuugi weeeeeeeeeeekend postaram się poskładać oddziały litewskie.

    29 kwietnia 2011 z 08:13 #9771
    DarekDarek
    Participant

    Super, a ja zobaczę dziś co da się znaleźć w AGADzie.

    Ostatnio poprawiałem „Front Nadnarwiański”, bo ciągle wypływały nowe materiały.
    W czasie tej pracy bardzo SPOKORNIAŁEM i nie jestem już przekonany o nieomylności autorów.
    Pozostaje kwerenda w oryginalnych dokumentach, wertowanie, ślęczenie i wypisywanie….
    Teraz historia 1 Regimentu litewskiego zdaje się potwierdzać powyższe.

    Pozdrawiam.

    29 kwietnia 2011 z 18:51 #9775
    MG
    Participant

    nie jestem już przekonany o nieomylności autorów

    Często piszą na dwóch kartkach różne treści… Często wykluczające się wzajemnie….

    29 kwietnia 2011 z 20:44 #9778
    DarekDarek
    Participant

    No niestety z obiektywnych przyczyn do AGADu nie dotarłem.
    Może następnym razem… :doubt:

    1 maja 2011 z 22:30 #9790
    MG
    Participant

    I dodatkowo w kwestii jak były podzielone dywizje litewskie jeżeli chodzi o skład.

    W dłuuuuuuuuuuugi weeeeeeeeeeekend postaram się poskładać oddziały litewskie.

    Zapraszam tutaj

    2 maja 2011 z 10:02 #9793
    MG
    Participant

    No niestety z obiektywnych przyczyn do AGADu nie dotarłem.
    Może następnym razem… :doubt:

    Witam!

    Wysłałem Tobie wiadomość na priva. Niestety z komputerów to ja jestem noga. Dostałeś ją?

    23 marca 2014 z 13:23 #11004
    DarekDarek
    Participant

    Kolejne sprawa nurtująca mnie od pewnego czasu, dotyczy Gwardii Pieszej Litewskiej z 1794 roku.
    Przyjęło się sądzić że gwardiaków rozbroili Rosjanie, ale…
    W spisach oficerów opracowanych przez panów Machynię, Rakutisa i Srzednickiego jedynie przy pięciu nazwiskach jest adnotacja o aresztowaniu 9 IV :
    Ignacy Tyzenhauz – szef regimentu;
    Władysław Daszkiewicz – major;
    Ignacy Jelski – kapitan z kompanią;
    Ignacy Ziemięcki – kapitan z kompanią;
    Mikołaj Rudziński – porucznik.
    Przy innych nazwiskach brak takich adnotacji…
    Tymczasem u Krzysztofa Bauera mamy na stronie 91 taką mianowicie informację:
    „…pragnąc zapewnić swojej misji poparcie wojska, wezwali do miasta regiment gwardii pieszej litewskiej.
    Płk Jan Deskur przyprowadził 30 IV gwardię w sile 393 bagnetów”
    Czy Gwardia Piesza Litewska biła się gdzieś w 1794 roku?
    Pozdrawiam B)

    26 marca 2014 z 18:59 #11008
    Przewodni
    Participant

    Czy Gwardia Piesza Litewska biła się gdzieś w 1794 roku?
    PozdrawiaB)

    Owszem, biła się.
    2 sierpnia 1794 roku połączone wojska koronne w składzie dywizji generała Karola Sierakowskiego i litewskie w składzie dywizji generała Antoniego Chlewińskiego zwyciężyły rosyjski korpus generała Wilhelma Derfeldena pod Słonimem.

    Więcej możesz poczytać tutaj:
    http://www.historycy.org/historia/index.php/t44336.html

    26 marca 2014 z 22:49 #11009
    DarekDarek
    Participant

    I właśnie mi o to chodziło… Ale, są i kolejne pytania… Gdzie się zakończył szlak bojowy w/w jednostki B)
    Dzięki!!! 👿

    28 kwietnia 2014 z 19:19 #11020
    DarekDarek
    Participant

    Kolejne pytanie z okresu I RP…

    W pracy Wacława Tokarza „Insurekcja Warszawska”, możemy poczytać o polskich jednostkach składających się na warszawski garnizon w chwili wybuchu Insurekcji.
    Ale osobiście zaciekawił mnie pewien dopisek:
    „5 szeregowych tych dwóch kompanii [Regiment Fizylierów] posiadało medale srebrne Virtuti Militari, podczas gdy w pułku Działyńskiego tylko 3, a w Gwardii Pieszej 8, z których 3 zdezerterowało

    Pytanie brzmi, gdzie i za co żołnierze Gwardii Pieszej Koronnej otrzymali medale VM?
    Oficjalnie przyjmuje się za pewnik jakoby w/w jednostka nie brała udziału w walkach w 1792 roku. Żaden znany mi dokument nie podaje nawet słowa, że jednak bili się.
    Ale czy to znaczy że uczestniczyli jedynie w ‚spacerze Byszewskiego’?
    A co z osobą szefa Gwardii – Józefa księcia Poniatowskiego?
    Wiadomo wszak, że przy jego osobie, w improwizowanym sztabie, radą i pomysłami służył kapitan Jerzy Haeckel, który już wcześniej piastował funkcję adiutanta przy Stanisławie Poniatowskim (brat Józefa). Czy możliwe jest, że przy osobie szefa służbę pełniło więcej żołnierzy Gwardii???
    No i pytanie, za jakie czyny mogli być odznaczeni?
    Nasuwa mi się jedynie jeden czas, kiedy zaistniałaby taka możliwość.
    Chodzi o moment paniki w szeregach batalionów pierwszej linii w czasie batalii pod Zieleńcami.
    Widząc popłoch i zejście z linii, Poniatowski zarządził ruszenie do przodu batalionów z drugiej, a sam popędził ku pierzchającym, by ich powstrzymać. Wiadomo, że własnoręcznie ‚ściął’ pałaszem kaprala 4 Regimentu, który nie wykonał rozkazu i uciekał dalej…
    Tak, to właśnie mógłby być powód odznaczenia żołnierzy sukursujących swojego szefa…

    Jak na to patrzycie?

    28 kwietnia 2014 z 23:07 #11021
    Koroniarz
    Keymaster

    Myślę, ze to ze wszech miar trafne założenie. Wiadomo, że Mikołaj Deodatus Kajetan Oppeln-Bronikowski, który jako major gwardii pieszej koronnej odznaczył się w czasie wojny polsko-rosyjskiej 1792, za bohaterską postawę w bitwie pod Zieleńcami został Kawalerem Orderu Virtuti Militari (Krzysztof Filipow ,Order Virtuti Militari 1792-1945, Warszawa 1990, s. 18).

    Pozdrawiam!

Musisz być zalogowany aby odpowiedzieć na ten temat.