[Koroniarz]

Małojarosławiec

Zabieram się za czytanie, choć powołana na gerym recenzja z http://www.historycy.org/...65&#entry389865 już po części potwierdza się na pierwszych stronach. W sumie szkoda, bo podsumowanie wydawnictwa jest trafne. To była jedna z ważniejszych bitew, niestety zignorowanych przez późniejszą historiografię.

[Koroniarz]

Właśnie obejrzałem wyprodukowany przez BBC film pt. "Wielcy wodzowie - Napoleon". Pokazuje Napoleona w okresie oblężenia Tulonu. Mark Hedgecoe kreśli obraz człowieka, który jest wygnańcem z własnej ziemi, a któremu krwawy zamęt rewolucji pozwala się wybić. Perspektywa mieści się w anglosaskim ujęciu historii. Oglądałem jednak z zainteresowaniem, jako zupełnie odmienną od tych, do których przywykliśmy. Oprócz tego w serii wydano również biografie Ryszarda Lwie Serce, Spartakusa, Attylli, Corteza, oraz szoguna Ieyasu Tokugawy.

[Maria J. Turos]

Szanowny Panie Koroniarzu
Film BBC "Napoleon Bonaparte" oceniam tak na 3-. Dzis mam druga dobę otępiającego dyżuru i żeby nie "...paść na nos..." doprowadziłam do stanu "...nadającego sie do czytania..." mojego "...gniota..." co siedział w laptopie. Jeśli jeszcze sie Panu te lektury nie znudziły to proszę "...otworzyć..." załącznik a jak nie to - ad kosz.
Pozdrowienia

[Darek]

Pani Mario!
Jak zwyle wspaniały tekst.
Teraz zostaje mi tylko bardziej pilować moich - "Marie Luises"
Serdecznie pozdrawiam -

[Maria J. Turos]

Dzięki za komplementy - następny "...gniot..." będzie o medykach pułku Szwoleżerów Gwardii.
Pozdrowienia

[Koroniarz]

Artykuł już zamieściłem. Bardzo dziękuję. Z najwyższym zainteresowaniem wyglądam kolejnego o szwoleżerach. Co się tyczy filmu, o którym wyżej, to Napoleon jak wszyscy wielcy ludzie ma dwie legendy: brązową i czarną. Ta druga jest w Anglii wciąż żywa. Anglicy z zaskoczeniem odkrywają, że Napoleon to nie tylko wojny, ale i prawodawstwo. W tym kontekście ukazanie Napoleona jako dziecka rewolucji, a przez to dziedziczącego jej grzechy nie dziwi, choć przypuszczam, że ze względu na odmienność tradycji nasza odruchowa reakcja na taki obraz może być mniej więcej taka jak Mitteranda na pokaz "Dantona" Wajdy (The Political Films of Andrzej Wajda: Dialogism in Man of Marble, Man of ...). W obrazie BCC uderzyły mnie różne sceny. Wymienię dwie: odliczanie salw, podczas nocnego ataku, podsumowane krótkim stwierdzeniem, że się załamał. Minęła chwila zanim uświadomiłem sobie oczywiste, czyli, że Napoleon mierzył kroki konieczne do przebycia odcinka dzielącego pozycje wyjściowe piechoty francuskiej od angielskich dział. Profesjonalizm w pigułce. Oraz druga, gdzie stawia ultimatum jakobinom, używając do tego ich zwierzchników w Paryżu. W filmie ukazane jest to jako wyraz cynizmu z ciążącym na tym odium. Osobiście w zdolności obracania przeciwności na własną korzyść dostrzegam zmysł polityczny, który znamionował już nie żołnierza, ale i polityka. Za intrygę tę Napoleon miał jednak już niebawem zapłacić więzieniem. Anglosaską perspektywę zawarł w dość syntetycznej formie Christopher Summerville w wydanej ostatnio po Polsku "Napoleon's Polish Gamble" - "Polska kampania Napoleona" pisząc (na str. 45), że

Cytat:

W ciągu dwunastu lat, dzięki ciężkiej pracy, przychylności losu, naturalnym zdolnościom, Napoleon przekształcił się z mało znanego porucznika artylerii w cesarza Francji. (…) Sam Napoleon był człowiekiem o wielu skrajnych cechach charakteru. Chociaż powiedział "nie jestem osobą, jestem rzeczą", to w istocie dla wielu ludzi był wieloma "rzeczami". Dla niektórych był: badaczem ("Należy poznawać i kontemplować wojny największych wodzów. To jedyny sposób, aby pojąć naukę o wojnie".), myślicielem ("Co nie zostało dogłębnie przeanalizowane we wszystkich możliwych aspektach, nie będzie nigdy skuteczne".), wizjonerem ("Wyobraźnia rządzi światem".), rewolucjonistą ("Walczyłem jak lew za Republikę".), bohaterem narodowym ("Dla Francuzów -wszystko".), genialnym strategiem ("Widzę tylko jedno -masy nieprzyjacielskie; staram się je zniszczyć, pewny, że wszystko inne tem samem upadnie".), geniuszem ("Bóg dał mi siłę i wolę, by pokonywać przeciwności".), a nawet nadczłowiekiem ("Niemożliwe -to słowo można znaleźć tylko w słownikach głupców".); dla innych był: awanturnikiem ("Mierzyłem w imperium świata; któż na moim miejscu postąpiłby inaczej?"), fanfaronem ("Nie jestem zwykłym człowiekiem, a zasady moralne i obyczajność nie zostały dla mnie stworzone".), cynikiem ("Są tylko dwie rzeczy, które jednoczą ludzi: strach i interes".), dyktatorem ("Moją wybranką jest władza".), rzeźnikiem ("Wojsko jest po to, by ginąć".), potworem ("Wojna wszystko usprawiedliwia".) i wielkim burzycielem ("Człowiek taki jak ja przestaje budzić grozę, gdy spocznie w grobowcu".). Dla ludzi z Wielkiej Armii był on jednak kamratem -confrere -który rozumiał żołnierzy i mówił ich językiem: "Człowiek nie da się ot tak zabić za pół pensa dniówki [... ] musisz przemówić do jego duszy, aby go do tego przekonać".

Dla tej odmienności perspektywy znamienny jest również oryginalny tytuł książki Guy'a Dempsey: "U boku Napoleona. Jednostki cudzoziemskie w armii francuskiej w czasach Konsulatu i Cesarstwa 1799-1814", który po angielsku brzmi: "Napoleon's Mercenaries: Foreign Units in the French Army Under the Consulate and Empire, 1799-1814". Ta negatywna konotacja na różne sposoby przewija się przez coraz liczniej wydawaną u nas literaturę anglosaską. Generalnie dla przeciwników Napoleon pozostał kimś groźnym. Paradoksalnie, również dla niektórych Francuzów, jako Korsykanin pozostał obcym. Wyraz dają temu wspomnienia o tym, że car Aleksander po zajęciu Paryża przemawiał do tłumów lepszą francuszczyzną od cesarza. To uwiarygadnia wspominane w filmie postawy ksenofobiczne, z którymi przyszło się Bonapartym zmierzyć. Jakkolwiek każdy jest sumą swoich doświadczeń, uważam, że sprowadzenie ich do wyłącznie negatywnych musi dawać fałszywy obraz. W tym też upatruję największej słabości filmu. Przykładem jest m.in. demoniczne ujęcie matki Napoleona, co implikuje tezę, że źródłem wielkości przyszłego konsula i cesarza była jej dominująca rola w rodzinie. Nie muszę dodawać, że teza taka (niezależnie od silnych związków rodzinnych) byłaby dla wytłumaczenia fenomenu cesarza Francuzów równie płytka co nieprzekonująca.
Pozdrawiam!

P.S.
Trochę nie na temat, ale ciekawe dla umiejscowienia w czasie: związana z upadkiem jakobinów niełaska Napoleona zbiegła się z insurekcją. Kiedy go zamykano dywizja Karola Sierakowskiego odniosła zwycięstwo nad Rosjanami w bitwie pod Słonimem, a kiedy opuszczał więzienie, Rosjanie i Prusacy zrezygnowali z oblegania Warszawy.
P.P.S.
Aktor odtwarzający Napoleona jako żywo przypomina mi jednego z kolegów, z P2P, którego już od dawna nie widziałem.

[Krzysztof Polak]

Czas na reklamę

Ostatnimi czasy przybyło na stronie Pułku 3go artykułów kilka, a to: dwie relacje spod Somosierry i dwa artykuły dotyczące udziału historycznego P3P XW w batalii lipskiej - jeden ku potrzebie serca, drugi dla żyłki zawodowej.

http://www.pulk3piechoty....p?pulk=artykuly

Miłej lektury!

[Maria J. Turos]

Dzięki serdeczne i pozdrowienia.