[Koroniarz]

Czyli się nie pomyliłem. Co do pikniku: w istocie słyszałem, że było to udane przedsięwzięcie. Oczywiście będę wdzięczny za wkład merytoryczny do regulaminu j.w.

[Maria J. Turos]

...ano właśnie. Piknik był przepiękny, pole manewru piechoty dość ograniczone, a przecież nikomu nic sie nie stało, choć było parę dość ostrych starć, batalia w Nysie również - np. zachowanie się Czechów ktorzy umieli upozorować nawet w kłębach dymu, iż bateria pada po salwie przeciwnika. Do tej pory mi się przypomina i wypomina, jak podczołgałam sie tam i porwałam sztandar by nim trochę powymachiwać, a nota bene podmuch salwy poczułam na plecach z odległości dobrych kilkudziesięciu metrów. To jest kwestia umiejętności zgrania, dobrych komend [rzeczywiście SAD jest na złoty medal o ile nie na wyższe laury i nie dlatego chwalę, że tam jestem] i trochę "...pomyślunku..." [przepraszam za kolokwializm].
Podobnie jest z oswojeniem się z końmi. Ja jeżdżę konno i wiem co to sympatyczne zwierzę może zrobić, stąd gdy mam na rekonstrukcji "...wroga..." który o tym wie, lub wie jak ja się zachowam - kto to w Nysie zbierał "...fanty..." i znalazł zerwaną po takim starciu ładownicę - trochę na siebie "...szarżujemy...".
To jest kwestia po pierwsze ćwiczeń, ćwiczeń i jeszcze raz ćwiczeń - a z tym...przyznajmy się jak jest
i po drugie - zaufania. Czy to co robię robie bezpiecznie i dobrze nie narażając siebie i kolegów na wypadek.
...myślę cóż tu jeszcze napisać...ale nic.
PS
W Boulogne był w ubiegłym roku wypadek i jakoś poza wzmianką, iz komus pozeszywano ciało w szpitalu rzecz cała sie skończyła

[Maria J. Turos]

"...Un seul incident sérieux est à déplorer : un participant anglais a été victime d'un arrêt cardiaque mais il a pu être réanimé par les services de secours..."
Witam Panie Koroniarzu
Wreszcie "...otworzył..." mi się normalny zapis. Tego nieboraka reanimował mój kolega Rudy [czyli "...docteur Percy..." w rekonstrukcji i szef Szkoły Ratownictwa prof Leo Bossaert'a w "...realu..."]. A co u licha robiłam 3 - go Maja ubiegłego roku, że tego w 2006 nie wspomnę. Zemdlała owszem jedna z dziewcząt rekonstruktorek, ale gdzie mnie tak "...wywiało..." na długo. Dzień był upalny i kilka osób z widzów zasłabło, a ochrona palcem nawet nie kiwnęła i musiałam się trochę z "...reko..." przedzierzgnąć w "...real...". Czy to my mamy odpowiadać za to, że na uroczystości państwowej i masowej nie ma sprawnej łączności czy karetki pogotowia przy wylocie ulicy, ale jest "...gdzieś...".
To jest połączenie dwóch zupełnie różnych spraw - owszem rzutujących na całokształt postrzegania ruchu rekonstrukcyjnego, ale nie możemy za tego rodzaju ewidentne błędy organizatorów przypisywać sobie odpowiedzialności.
Pozdrowienia z Paryża