Strzelanie z trzech szeregów. Komendy ogniowe.

Strzelanie z trzech szeregów. Komendy ogniowe.

Pitrek Piechota 0 Komentarzy

Piotr Sawiak, Artur Gniado-Tutakiewicz Strzelanie z broni czarnoprochowej jest już stałym elementem rekonstrukcji bitew epoki napoleońskiej w naszym kraju. Pojawia się coraz więcej oddziałów ubranych w epokowe mundury i posługujących się skałkowymi karabinami. Salwy, walki woltyżerów, tworzenie czworoboków i nabijanie na 12 tempów, do niedawna oglądane tylko na zachodnioeuropejskich polach bitew, zagościło już u nas na dobre. Mało tego. Wydaje się, że tak dobrych szarży kawaleryjskich oraz wykorzystania efektów pirotechniczych mogą nam …

Nauka strzelania do tarczy

Nauka strzelania do tarczy

Kompania Woltyżerów Piechota 0 Komentarzy

Nauka STRZELANIA DO TARCZY Rzeczą iest wielkiey wagi nauczyć żołnierzy, aby celnie strzelali. Dla wydoskonalenia ich w tym nayistotniey potrzebnym przedmiocie używa się nastepuiących sposobów. Dla każdego batalionu ma bydź zrobiona iedna lub więcey tarcz po 5,5 stop wysokości, a 21 calów szerokości, śrzodek tych oznaczony będzie pasem, czyli pręgą szeroką na trzy cale, koloru odbiiaiącego, u góry podobnież pręga ma bydź dana.   Żołnierze w strzelaniu …

Sygnały na rogach (1820)

Sygnały na rogach (1820)

Kompania Woltyżerów Piechota 0 Komentarzy

Zamieszczamy tekst instrukcji dla tyralierów Królestwa Polskiego. Książka w oryginale jest dwujęzyczna – rosyjska i polska, prawdopodobnie była zapisem instrukcji dla całej armii carskiej w 1820 roku. Sądzę, że może być jakimś śladem instrukcji jegierskich z czasu Księstwa Warszawskiego i przez to uważam ją za cenny dokument świadczący o rozwoju taktyki lekkiej piechoty. Oryginalne wydanie zaopatrzone jest również w serię litografii obrazujących sposób wykonania poszczególnych komend przez batalion. Ponadto zawiera …

Faber du Faur O żywności lekkich woysk

O żywności lekkich woysk

Kompania Woltyżerów Piechota 0 Komentarzy

MAŁA WOYNA czyli OPIS SŁUŻBY LETKICH PUŁKÓWW CZASIE WOYNY, przez P. KAPITANA DE GRAND-MAISON, a przez W. PUŁKOWNIKA DZIEWANOWSKIEGO NA POLSKI JĘZYK PRZETŁOMACZONA w WARSZAWIE. 1812 ROZDZIAŁ XXIII: O żywności lekkich woysk. Niebezpieczne położenie lekkich woysk i przeszkodzenie przechodów niepozwala im prawie nigdy odbierać żywności z łatwością od armii, trzeba więc, aby Pułkownik zaradził temu, przez wysyłanie swoich wydziałów dla skupienia zboża i bydła w pobliższych mieyscach, które każe rozdać …

Faber du Faur PODSTĘPY I SPOSOBY LEKKICH PUŁKÓW Napad na wieś

PODSTĘPY I SPOSOBY LEKKICH PUŁKÓW Napad na wieś

Kompania Woltyżerów Piechota 0 Komentarzy

Lekkie wojska powinny korzystać z wszelkiej pomocy jaka się nadarzy, a najpierwszą pomoc daje im sama natura zsyłając nocne ciemności. Wszelkie napady, rabunki, zasadzki najlepiej przeprowadzić nocą. Jedną z opisanych w „MAŁEJ WOYNIE” akcji jest nocny napad na obóz lub wieś w której stacjonują nieprzyjaciele.   Zacząć akcję trzeba od rozstawienia wojska. Na początku winna maszerować straż przednia złożona z najlepszej piechoty. Przed nimi 20 kroków jeszcze szpica zwana czasem …

Christian Wilhelm von Faber du Faur PODSTĘPY I SPOSOBY LEKKICH PUŁKÓW Napad na wieś

PODSTĘPY I SPOSOBY LEKKICH PUŁKÓW Napad na obóz

Kompania Woltyżerów Piechota 0 Komentarzy

Sposób pojmowania funkcji lekkich oddziałów w armiach wojen napoleońskich wywodził się z dawnych jeszcze greckich czy perskich wzorców. Lekkie pułki i wydzielone zgrupowania miały nękać nieprzyjaciela niszczac co się da, wysyłać uciążliwe podjazdy gdzie się da i niweczyć spokój oraz porządek na tyłach przeciwnika. Stopniowo krystalizowała się praktyka formowania samodzielnych oddziałów zdolnych do tych dywersyjnych misji. Charakter tych misji wymagał też specyficznych rodzajów żołnierzy. Piechoty sprawnej fizycznie …